Poppenkast
              

  Bron: Ingrid en Dieter Schubert, Platvoetje, uitgeverij Lemniscaat, Rotterdam, 1986
  Thema: anders  zijn - heksen - niemand is volmaakt
  Leeftijd: 5 jaar
  Poppen: Nikkie met flaporen, heksje met gele tanden en grote schoenen aan waarin
  platvoeten steken.
  Decor: poppenkast met speelplank. Daarvoor plastic of kranten op de grond om de verf op te
  vangen.

  Nodig: tandenborstel, gebroken bezemsteel, brief, vrolijke kleuren verf, kwastjes.

  Inleiding: (De leerkracht staat voor de poppenkast en vertelt:) Halverwege hemel en aarde
  wonen de heksen. Deze morgen zijn ze allemaal heet ongerust. Platvoetje is weg! Platvoetje,
  waar ben je? klinkt het door het heksenbos. (Tot de kinderen) Zullen wij ook eens roepen? Wij
  vinden haar misschien! (Samen roepen ze: Platvoetje, waar ben je? De leerkracht verdwijnt
  achter de poppenkast.
  Nikkie en het heksje komen links op en het heksje gaat liggen slapen.)
  Nikkie: Hé heksje, word eens wakker! (Het heksje springt op.)
  Heksje: Wie maakt mij daar wakker? Ik wil slapen.
  Nikkie: Ik! Ik wil mijn tanden poetsen. Hé, ben jij een echte heks?
  Heksje: Natuurlijk ben ik een heks. Tandenpoetsen. Brrr, niets voor mij. Kijk maar naar mijn
  tanden, mooi geel. Nooit gepoetst, in geen 777 jaar! (Nikkie wil de tandenborstel pakken, maar
  het heksje is haar voor.) Ha een nieuwe bezem. (Het heksje vliegt weg op de tandenborstel,
  maar blijft zichtbaar.)
  Nikkie: Geef op dat ding. Ik wil mijn tanden poetsen.
  Heksje: Ik wil, vliegen.
  Nikkie: Geef terug. Heksen vliegen niet op tandenborstels. Je bent helemaal geen heks.
  Heksje: Ik ben wel een heks en ik heb een èchte bezemsteel. Kijk maar. (Het heksje pakt een  
  gebroken bezemsteel.) Maar ik ben uit de bocht gevlogen en nu is de bezem gebroken. En ik wil
  weg... .ver weg!
  Nikkie: Waar ga je heen?
  Heksje: Weg... .ver weg.
  Nikkie: Waarom? (Het heksje gaat dichterbij Nikkie staan.)
  Heksje: Zie je dan niets geks aan mij? Ze lachen me allemaal uit.
  Nikkie: Ik zie niets. (Tot de kinderen.) Kinderen, zien jullie iets? (Reactie kinderen.)
  Heksje: Nou, en mijn voeten dan.
  Nikkie: Niks, gewoon grote heksenvoetjes.
  Heksje: Dat is het juist. Ze noemen met allemaal: Platvoetje
  Nikkie: Ach, Lief Platvoetje, we hebben allemaal wel iets geks. Kijk maar naar mij:
  ik heb zeiloren. Veel te groot. De kinderen roepen me na: Nikkie, kun je al vliegen met die grote
  oren? Maar jouw voeten vind ik prachtig.
  Heksje: Eigenlijk vind ik ze zelf ook wel mooi, alleen ze zien er zo saai uit.
  Nikkie: Daar heb ik misschien wel een idee voor, maar ik ga eerst mijn tanden poetsen. Dan
  bedenk ik wel wat. (Nikkie gaat haar tanden poetsen.)
  Heksje: Doet dat pijn?
  Nikkie: Nee, het kriebelt. Wil je ook eens?
  Heksje: Nee, liever niet. (Nikkie is klaar met poetsen.)
  Nikkie: Ik heb een idee voor je voeten: verf. We kunnen ze verven. Kom, we gaan naar de
  keuken. (Nikkie en het heksje gaan links af. De leerkracht komt met het heksje en Nikkie voor de
  poppenkast.
  Samen met de kleuters verven ze de schoenen van de heks. Daarna komen ze links weer op.)
  Heksje: Prachtig vind is ze. Niemand in heet heksentand heeft zulke vrolijke voeten. Ik ga er
  naar toe. Ik ben benieuwd wat ze nu zullen zeggen.
  Nikkie: Ga je nu al weg? Zie ik je dan nooit meer?
  Heksje: Jawel hoor, en ik heb nog een afscheidsgeschenkje voor je. (Heksje geeft een klapzoen
  aan Nikkie.) Daaaag!
  Nikkie: Daaaag! (Nikkie gaat links en het heksje rechts af. De leerkracht komt achter de
  poppenkast vandaan en vertelt:)
  Leerkracht: Een paar dagen Later kreeg Nikkie deze brief. (De leerkracht toont de brief.) Wat
  zou  het heksje hebben geschreven en wat zat Nikkie terugschrijven? Zullen wij dat samen eens
  gaan verzinnen?

  Verwerking:
  Samen de brieven schrijven.
  Oude schoenen meenemen en die gaan verven.

  Bron: Lessuggesties Markiezaats bibliotheken/ Ingrid en Dieter Schubert